Vernisje

Oppassen

Het is nog maar de tweede week van de stage maar toch moeten we al oppassen. Vanaf morgen is er namelijk een evenement in Duitsland waar alle heren nu al heen zijn. Ze zijn vanmiddag om een uur of twee vertrokken, PW (de baas) maakte nog een grapje dat we al weg zouden zijn zodra ze de hoek om waren, maar nee, we zitten er nog steeds. Het is nu dus tien voor half vier. We hebben overigens wel afgesproken om vier uur weg te zijn. ;-)

Ik zit nu op de plek van Wybe. Wybe is de portal manager en helpt ons dus ook regelmatig met dingen waar we tegenaan lopen. Mijn klas-, stage- en dropoutofschool-genootje zit op PW's plek en gedraagt zich dus ook als de baas (op een leuke manier toch).

Anywayz, wat ik nou eigenlijk écht wilde schrijven, is dat het zo verdomde stil is hier. Gelukkig zitten we met het bedrijfje op een verdieping waar nog vier bedrijfjes zitten die niet naar het evenement zijn, maar het is zo stil, ik zou bijna zeggen eenzaam. Ik weet van schrik bijna niet wat te doen... Ik heb de afgelopen anderhalf uur maar een beetje rondgesurft op het net en een beetje de taken bekeken die ons zijn opgedragen voor de komende week. Ik voel me een beetje reddeloos, ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik had graag gewild dat er iemand achter was gebleven die ons wat kon helpen (Wybe dus) of dat wij mee hadden gekund. Nouwz. Maar dat kan dus niet, en dus zal ik mij nu maar eens gaan richten op de taken die ons zijn toegewezen. Lekker kloten op de portal (wat we dus geen kloten mogen noemen maar dat wordt het de eerste dagen natuurlijk wel).

Gelukkig zijn ze er maandag gewoon weer, dus ik kijk nu al uit naar het begin van week 3. De dagen gaan toch een stuk sneller als het leuk is op kantoor!
Ik heb het schrijven van dit stukje trouwens zo uit kunnen rekken dat het inmiddels kwart voor vier is.. OMG!

Blind voor aandacht

De laatste tijd valt het me op dat het me aan mannelijke aandacht niet ontbreekt. Ik vraag me dan ook af of dit echt pas van de laatste tijd is, of dat ik het nu pas door heb. Toen ik nog midden in mijn puberteit zat (en mezelf met 15 jaar veel te oud vond om nog vrijgezel te zijn..) was het mijn grootste wens om gezien te worden door de andere helft van de bevolking. Die kreeg ik niet. Of zag ik het gewoon niet? Of ben ik pas in het laatste jaar interessant geworden voor al dat mannelijk schoon? Ik moet wel zeggen dat ik me nog niet eerder zo goed heb gevoeld, nog niet eerder zo lekker in mijn vel zat. Ik heb veel te danken aan mijn diagnose, zonder dat had ik een groot deel van mezelf nooit kunnen begrijpen. De andere factor die me nu zo goed doet voelen is Oscar. Zonder de steun van Oscar was ik ook nooit hier beland.

Nu vraag ik me ook af hoe het was gegaan als ik Oscar nooit had ontmoet (of als ik Oscar nooit had weten te strikken voor een relatie). Zou ik dan met de Jongen Met De Handjes geweest, of met die ene vriend die ik via via ken, of met die gozer die ik "daar" dan weer van ken (wegens persoonlijke redenen noem ik niet de namen van deze personen die mijn gedachten terroriseren)?
Maar als ik dan met één van deze willekeurige personen in een relatie had gezeten, had hij mij dan wel aangekund? Ik denk het niet. Ik kan mezelf nog niet eens aan, laat staan dat een buitenstaander - die dan toch wel erg dichtbij staat - me aan zou kunnen. Nee, ik denk dat de relaties van korte duur zouden zijn geweest.

Conclusie: er is er maar één die mij echt aankan, alleen al omdat hij alles heeft meegemaakt die nu nog van belang zijn. Het verleden heeft mij uiteindelijk gebracht waar ik nu ben, ook al vraag ik me nog steeds af hoe het was geweest als mijn diagnose eerder was geweest, of hoe het was als het hele mannelijke-aandacht-gebeuren anders was gegaan. Maar misschien moet ik me dat wel helemaal niet afvragen. Misschien moet ik nu toch echt eens stoppen met nadenken over het verleden, en me meer gaan richten op de toekomst. Want hoewel ik veel kan leren van mijn verleden, is de toekomst nog altijd belangrijker. Niet waar?

Question Meme Generator part II

Ik kwam net deze blog van juni 2009 tegen. Dus ik heb het nog een keer gedaan :D
Hooray voor the Question Meme Generator! Ik heb hem drie keer ingevuld met Oscar, Lisa, Paul, Arenda, Chyramain, Frank, Marco, Ramona, Barry en Emily.

1. Describe Oscar in one word.
Lovely.

2. What if you found out that Emily was secretly an alien plotting to take over the world together with Chyramain?
I would find it veeeeeeery strange. Because they don't even know each other. Oh well, as far as I know! XD

3. Lisa got turned into an animal! What animal is it?
A Labrador Retriever!

4. Do you do anything special with Frank?
Not-maccing!

5. Super fun fun adventure amusement park marathon with you, Chyramain and Lisa! How will it go?
It will be hilarious! Chyra will be a big show-off and Lisa and I will be laughing all the way through!

6. Can Marco be bad influence?
Wasn't he already? Lolz!

7. What would you do if you hadn't met Ramona?
It would be a pity, because I think Ramona is a wonderful person! But what I'd do.. probably nothing different.

8. What would you do if Chyramain and Ramona were going out?
I'd be in schock. I never knew that Ramona was Chyra's kind of date!

9. Who's Oscar dating?
Hopefully no other woman than me...

10. If Arenda were to be mistaken for a celebrity, who would it be?
The prettiest and shiniest celebrity existing.

11. Ever slept in the same room with Frank?
Unfortunately for him, no. ;-)

12. Hot Paul on Oscar action - Yes/No?
OMG! That's a total YES over here! Yaoi!

13. What if you found out that Marco was secretly an alien plotting to take over the world together with Arenda?
I'd be confused. I thought Emily and Chyra were already doing that? Besides, two of the nicest people I know, plotting to take over the world? That's a big no-go.

14. In a race between you, Oscar and Frank, who would win?
Hmm. Probably Frank, not just because of his long legs. My condition is worthless and Oscar would be waiting for me!

15. Oh no, Frank got kidnapped by aliens! What do you say once they get back?
Why did you took Frank?

16. How do your and Chyramain's talents add up?
I'd play the bass, he'd sing? Or we both would be on stage, improvising.

17. If Lisa played in a movie, what kind of character would they play?
The drunk auntie!

18. Name something you have in common with Arenda?
We have the same best friends!

19. Emily got turned into an animal! What animal is it?
That's obviously a cat. No further explanation needed!

20. Barry got turned into an animal! What animal is it?
A dog? He already has these lovely brown puppy-eyes!

Leren van een ander

Sinds ik me heb opgeofferd om de website van onze toneelvereniging te maken, werk ik elke week samen met een toneelmaatje. Maandagavond is vaste prik, hoewel dat soms wordt verruild voor een donderdag, vrijdag of zelfs een disndag (als toneel verschoven is naar donderdag).
Na een paar weken heb ik geleerd hoe het bij hem thuis gaat. Zoveel liefdevoller dan ik had verwacht. Elke keer krijg ik één of twee koppen thee met wat lekkers erbij, later op de avond gaan we over op cola en chips.
Ik moet zeggen dat dit projectje mij veel geleerd heeft, nu al. In het 'echt' gaat het allemaal heel anders dan op school. Ik krijg niet een beoordeling, maar feedback en zelfs kritiek. Vooral dat laatste maakt dat ik erg blij ben met mijn partner. Hij is veel (VEEL) zelfverzekerder dan ik en zegt gewoon waar het op staat.

Nu is het zo dat mijn partner gelovig is. Ik ben zelf niet zozeer katholiek opgevoed, maar ben wel gedoopt, heb mijn 1e communie en mijn vormsel gedaan en ging naar een Rooms-katholieke basisschool. Ik ben zelfs nog misdienares en acoliet geweest (waar blijft de tijd?), maar om mezelf nou Rooms-katholiek of sowieso gelovig te noemen... nee.
Door mijn partnerschap heb ik bevonden dat ik en veel mensen om me heen veel te snel en te makkelijk schelden met God of Jezus. In ons huidige toneelstuk (Prettige Feestdagen van Alan Ayckbourn) wordt ook over en weer gegooid met uitspraken als 'Ach Jezus', 'Godverdomme' en 'in Jezusnaam!'. Mijn maatje beklaagde dat eens op een maandagavond, en gelijk had (heeft) hij. Het is niet leuk en misschien ook wel niet eerlijk om zo om te gaan met een geloof. Niet alleen met betrekking op het Christendom of het Rooms-katholieke geloof, maar ook op de Islam of het Boeddhisme.

Ik heb gemerkt dat in Huize Partner ook wel frustratie kan bestaan, maar dat er heel anders mee omgegaan wordt.
De website begon als een leuk projectje, maar is uitgegroeid tot een leerproces. Ik voel me beter in mijn vel sinds ik zo dicht bij mijn partner sta, ondanks dat ik een aantal van zijn uitspraken voorlopig nog niet zal geloven. Ik kan mijn emoties beter beheersen sinds ik heb gezien hoe het ook kan. Deze ervaring neem ik voor de rest van mijn leven mee. Misschien kan ik ooit nog wel iemand wat leren hierover. In ieder geval ben ik weer een stapje dichterbij mijn doel.

Waar vrienden al niet voor zijn!


"Christ you know it ain't easy
You know how hard it can be
The way things are going
They're going to crucify me"
The Beatles - The Ballad of John and Yoko